De mannen aan de bar zijn zo ongeveer de enigen die niet van kleur zijn verschoten. Voor de rest is alles anders in cafe - brasserie Intermezzo aan het Stationsplein.

Bijna zes jaar geleden namen Els Clarijs en Piet van Gent de zaak tegenover het NS-station in Bergen op Zoom over. Ze troffen een uitgewoond cafe aan en besloten schoon schip te maken. "We zijn begonnen met de toiletten en sindsdien zijn we niet meer gestopt met veranderen en opknappen. Piet is gelukkig heel handig en ik vind het leuk om de brasserie een heel eigen sfeer te geven", vertelt Els Clarijs.

Ondertussen schenkt ze koffie in en serveert er gelijk een glaasje likeur met slagroom bij.

"We noemen dit altijd het welkomstdrankje van Bergen. Het is een klein gebaar, maar het werkt wel. Als bezoekers aan Bergen op Zoom met de trein aankomen, zien ze aan de voorkant als eerste onze brasserie. Dan is een nette en goede presentatie van belang om de mensen nog een keer over de vloer te krijgen", weet Els.

Ze gaat om 10.00 uur open. Zeven dagen per week. "Elke dag staan er al mensen voor de deur te wachten. Ik heb het in die 5,5 jaar dat we de tent runnen, nog nooit meegemaakt dat we zonder klanten zaten."

Plafonds, muren en vloeren zijn vernieuwd en ademen een nostalgische, huiskamerachtige sfeer. De inventaris bestaat uit houten stoelen en tafels en vooral de enorme schouw met tegelwand in het nieuwe eetgedeelte maakt indruk. "Vroeger zat hier een internetcafe. Daar wilden wij niet mee verder. We besloten er een rookvrije eetruimte van te maken. Onze specialiteiten zijn de zelfgemaakte sate en soep. Mijn Piet weet daar wel raad mee", lacht Els. Het is de bedoeling dat deze plek steeds meer wordt gebruikt voor feesten en vergaderingen. Veel vaste klanten brengen af en toe 'souvenirs' mee die door Els en haar personeel in de zaak worden neergezet. Het resultaat: reiskoffers, schilderijen, beeldjes, planten en andere prullaria die de vensterbanken, tafeltjes, kasten en wanden sieren. En zelf kan Els het af en toe ook niet laten markten af te lopen. "Die snuisterijen maken het plaatje af."

Niet alleen binnen, ook buiten probeert de geboren en getogen Lepelstraatse het gezellig te maken. Hanging baskets en een terras lokken vooral veel dagjesmensen naar Intermezzo.

"Daar moet ik het vooral van hebben. Onze locatie is wat dat betreft ideaal. Vanaf het station tot het centrum is het toch een eindje lopen. Veel mensen die net uit de trein stappen, komen bij ons terecht."
 
 De familie Clarijs heeft niet voor niets een folderpost in de zaak gezet. "Wat willen mensen die nog nooit in Bergen op Zoom zijn geweest? Informatie over de stad. Dus op z'n minst een plattegrondje. Die informatie kunnen wij ze nu geven, maar eigenlijk vind ik dat er op het station zelf een veel uitgebreider informatiepunt moet komen. Zo bedien je je toeristen toch het meest optimaal? Zeker nu Bergen is uitgeroepen tot Beste Binnenstad moet de VVV daar gebruik van maken. Op het station staat een behoorlijke ruimte al een tijdlang leeg. Doe daar iets mee, zou ik zeggen."
 
 De opknapbeurt van de brasserie (op de eerste etage zit hotel De Blauwe Vogel, maar dit bedrijf wordt niet door Els & Piet geexploiteerd) is volgens Els bijna voltooid.
 
 "Alleen de buitenkant kan nog wel een verfje gebruiken. Als dat achter de rug is, kunnen we een feestje vieren. Dan hebben we zes jaar lang hard gewerkt."
 
 Els wil dit jaar sowieso een groot feest geven. In 2008 zit ze namelijk veertig jaar 'in het vak'.
 
 "Ik ben nu 55 jaar en sinds mijn 14e werk ik in de horeca. Mijn eerste werkplek was cafetaria Marjola in de Kerkstraat in Lepelstraat. Via 't Patronaat, de Oude Stad Goes en de Nieuwe Stad Goes ben ik uiteindelijk hier terechtgekomen. Twintig jaar horeca-ervaring in Lepelstraat, twintig jaar horeca-ervaring in Bergen." Ze is nog niet van plan om te stoppen.
 
 "Ach vrouwke, ik kan het niet missen. Geen enkele dag is hetzelfde. Zeker met al die treinreizigers en uiteraard m'n vaste mensen. We gaan om 10.00 uur open en om 21.00 uur dicht en op zo'n dag hoor en beleef je van alles." Met dank aan haar kinderen kan ze toch een beetje afbouwen.
 
 "Zij helpen veel mee in de zaak, zodat ik er niet altijd hoef te zijn. Maar lang kan ik dat toch niet volhouden, want dan gaat het kriebelen."
 
 Bestsellers kan ze naar eigen zeggen schrijven over de avonturen en belevenissen van haar klanten. "Je weet het in de horeca; horen zien en zwijgen. En iedereen in zijn waarde laten, dat werkt het beste. Daarnaast heb ik een stelregel die ik nooit uit het oog verlies: de klant is koning, maar ik ben de keizer."